Imiona |
Daty imienin i patroni |
Znaczenie imion |
| Abraham - imię męskie, wywodzące się najprawdopodobniej z języka akadyjskiego i oznaczające "kochaj ojca" lub "mój ojciec będzie wywyższony". W biblijnej Księdze Rodzaju do 17 rozdziału biblijny patriarcha Abraham nazywany jest w skróconej formie Abramem (hebr. אברם wywyższony ojciec). Następnie imię zostaje zmienione na powszechnie znane - Abraham. Ponad 100 razy autorzy natchnieni wymieniają w Biblii imię patriarchy, z czego więcej niż 70 razy w samym Nowym Testamencie. W Koranie mówi się o Abrahamie aż 188 razy. Imię to nosiło wielu świętych katolickich i prawosławnych. |
|
Inne formy i zdrobnienia: Googlik, Googluś, Googielek
|
|
Inne formy i zdrobnienia: Janek, Janosik, Jasiek, Jasio, Jaś, Jaśko, Han, Hanek, Haniek, Hanisz, Hanus, Iwan, Iwasz, Jach, Janczy, Janek, Janiec, Janicek, Janik, Janisław, Jano, Janko, Jaszko, Janusz, Jasz |
Jan (gr. Ἰωάννης od hebr. rdzenia יחב – łaska) – imię męskie pochodzenia biblijnego. Po hebrajsku יוחנן (Jochanan) oznacza "Bóg (Jahwe) jest łaskaw". Imię to nosił jeden z apostołów. Zostało przejęte najpierw do greki, a potem do łaciny. Rozpowszechniło się we wszystkich krajach chrześcijańskich. W polskich dokumentach zapisywano najpierw to imię w postaci Ioannes, Iohannes (1012-18), później także Jan (1161), Jon (1302), Johan (1320), Jen (1366), Johans (1385) oraz Joan (forma kresowa, 1432). Największą popularność zyskała forma Jan, od czasów średniowiecza będąca jednym z najczęściej nadawanych imion. W 2004 r. imię Jan nosiło 689 212 osób w Polsce (1. miejsce wśród imion męskich pod względem popularności; jedynie dwa imiona żeńskie - Anna i Maria - były liczniej nadawane). |
|
Kryspin — imię męskie pochodzenia łacińskiego, pierwotnie stanowiące zdrobnienie od łac. imienia męskiego Crispus, które powstało z przymiotnika oznaczającego "kędzierzawy". Kryspin po raz pierwszy został poświadczony w Polsce w 1226 roku, w formach Krzyszpin i Kryspin. Możliwe staropolskie zdrobnienia to: Krzysz, Krzysza, Krzyszcz, Krzyszczek, Krzyszczko, Krzyszczk, Krzyszek, Krzyszka, Krzyszko, Krzyszna, Krzych, Krzychna. |
|
Inne formy i zdrobnienia: Przecława, Przecsława, Przesława |
|
Przedsława, Przecława, Przecsława, Przesława – staropolskie imię żeńskie, złożone z członów Przed- ("przed", ale też "naj", "przez" i wiele innych) i -sława ("sława"). Mogło oznaczać "tę, która stawia sławę ponad inne rzeczy" lub "tę, której sława jest większa, niż innych". |
|
Pudens - (z łac. skromny) postać biblijna, towarzysz apostoła Pawła, przesyłał od niego pozdrowienia Tymoteuszowi (2 List do Tymoteusza 4 rozdz. 21 werset). |
|
Inne formy i zdrobnienia: Rycheza |
|
Ryksa, Rycheza — imię żeńskie pochodzenia germańskiego. |
|
Tymoteusz. Tymoteusz — imię męskie pochodzenia greckiego. Wywodzi się od słów thymos i theos oznaczających "ten, który czci Boga". |
|
Walenty, Walentyn – imię męskie pochodzenia łacińskiego, które wywodzi się od przydomka Valentinus, utworzonego z kolei od łac. valens – "mocny, silny, zdrowy". Imię to było notowane w Polsce od XIII w. w formie Valentinus, natomiast w formie Walenty i Walentyn – od XV w. (zapis formy Walentyn jest o niemal 30 lat późniejszy, niż formy Walenty). Imię to było popularne zwłaszcza w XVI w. Święty Walenty jest patronem Limanowej. |
| Wiktor (łac. victor – zwycięzca) – imię męskie pochodzenia łacińskiego. |