Imieniny obchodzą: Addar, Aleksandra, Anzelm, Apollina, Apollo(n), Apoloniusz, Bartosz, Drogomił, Feliks, Konrad, Sandra, Żelisław
Imiona |
Daty imienin i patroni |
Znaczenie imion |
|
Addar - imię męskie pochodzenia biblijnego. Wywodzi się od słowa oznaczającego "wspaniały". |
|
Inne formy i zdrobnienia: Googlik, Googluś, Googielek
|
|
Inne formy i zdrobnienia: Ala, Alka, Ola, Oleńka, Olesia, Olka |
|
Aleksandra (gr. Αλεξάνδρα) – żeński odpowiednik greckiego imienia Aleksander (aleksandros - obrońca ludzi). Imię Aleksandra w Polsce weszło w użycie ok. XIV wieku, a spopularyzował je m.in. Henryk Sienkiewicz, nadając to imię bohaterce "Potopu". |
|
Anzelm (ans <Azowie, bóstwa skandynawskie> + helm <hełm, szyszak>, oznacza strzeżony przez Azów) – imię męskie pochodzenia germańskiego. W Polsce używane od XIII w. |
|
Apollina, Apolina — imię żeńskie pochodzenia greckiego, od imienia boga Apollona. Patronką tego imienia jest św. Apollina, zm. w 249 roku w Aleksandrii. |
|
Inne formy i zdrobnienia: Apollo, Apollon |
|
Apollo(n) - imię męskie pochodzenia greckiego. W kościele katolickim wśród patronów tego imienia jest św. Apollo(n) z Heliopolis, pustelnik, sprawca cudów (zm. w 395 roku). |
|
Apoloniusz - imię męskie pochodzenia greckiego. Wywodzi się od imienia greckiego boga Apollina. Nosili je między innymi grecki poeta żyjący w III wieku p.n.e. i matematyk Apoloniusz z Pergi. Istnieją liczni święci o tym imieniu (m.in. Ojcowie Kościoła Apoloniusz z Efezu i Apoloniusz senator). Jego żeńskim odpowiednikiem jest Apolonia. |
|
Bartosz – staropolska skrócona forma imienia Bartłomiej (jedna z wielu wówczas istniejących, inne to np. Bartek, Bartusz czy Bartysz). W Polsce używane w średniowieczu (pierwszy zapis w 1216 r.). Imię popularne w tej formie stało się ponownie w ostatnich dziesięcioleciach XX w. |
|
Inne formy i zdrobnienia: Dromił |
|
Drogomił, Dromił – staropolskie imię męskie, złożone z członów Dro(go)- ("drogi") i -mił ("miły"). Mogło ono oznaczać "drogi i miły". |
| Feliks (łac. felix - łaskawy, szczęśliwy) - imię męskie pochodzenia łacińskiego. Jego żeński odpowiednik to Feliksa i Felicja. W innych językach na ogół w formie Felix. Dawniej popularne było także jego polskie "tłumaczenie" - Szczęsny. |
|
Inne formy i zdrobnienia: Konio, Konradek |
|
Konrad - imię męskie pochodzenia germańskiego. Wywodzi się od staroniemieckiego słowa kuoni oznaczającego "odważny", "śmiały","silny" oraz staroniemieckiego rath oznaczającego "radę". Oznacza więc kogoś dającego dobre rady, dobrego doradcę. Imię rycerzy i książąt, przywędrowało do nas w średniowieczu z Niemiec. |
|
Sandra – żeńskie imię powstałe jako usamodzielnione zdrobnienie imienia Aleksandra; może stanowić również zdrobnienie od Kasandry. W Polsce Sandra zaczęła być sporadycznie nadawana prawdopodobnie w latach 20. XX w., a większą popularność zdobyła w latach osiemdziesiątych. |
|
Żelisław – staropolskie imię męskie. Składa się z członów: Żeli- ("pragnąć") i -sław ("sława"), czyli "pragnący sławy". |