Imieniny obchodzą: Agnieszka, Berenika, Czesław, Czesława, Florencjusz, Florenty, Jagna, Marcelina, Marian, Marianna, Nawoj, Odo, Sekundyn, Sulpicjusz, Szymon, Teodor
Imiona |
Daty imienin i patroni |
Znaczenie imion |
|
Inne formy i zdrobnienia: Aga, Agna, Agusia |
|
Agnieszka, po łacinie Agnes, pochodzi od greckiego słowa hagn czyli czysta, nieskalana. Poprzez różne skojarzenia imię to łączy się z ideą początku, zaczynania. |
|
Inne formy i zdrobnienia: Googlik, Googluś, Googielek
|
|
Berenika – imię żeńskie pochodzenia greckiego. Wywodzi się od macedońskich słów phere - przynosić i nike zwycięstwo. Imię było popularne w egipskiej dynastii Ptolemeuszów. Pod wpływem ludowej wymowy tego imienia powstało imię Weronika. |
|
Inne formy i zdrobnienia: Czesiek, Czesio, Czesiu, Czesz, Cześ, Cześko, Czasław |
|
Czesław – staropolskie imię męskie. Składa się z członu Cza- ("spodziewać się, oczekiwać") i -sław ("sława"). Mogło oznaczać "tego, który oczekuje sławy". Inną hipotezą pochodzenia tego imienia jest powstanie członu Cza-, Cze- w wyniku skrócenia członu Czści-. Byłby to wówczas jeden z wariantów imienia Czcisław. |
|
Inne formy i zdrobnienia: Czasława |
|
Czasława, Czesława — staropolskie imię żeńskie, w czasach staropolskich notowane wyłącznie w formie Czasława. Składa się z członu Cza- ("spodziewać się, oczekiwać") i -sława ("sława"). Mogło oznaczać "tę, która oczekuje sławy". Inną hipotezą pochodzenia tego imienia jest powstanie członu Cza- w wyniku skrócenia członu Czści-. Byłby to wówczas wariant nienotowanego imienia Czcisława. Jej męskie odpowiedniki to Czasław i Czesław. |
|
Florencjusz - imię męskie pochodzenia łacińskiego. Wywodzi się od słowa oznaczającego "kwitnący, pomyślny". Istnieją liczni święci patroni tego imienia, m.in. św. Florencjusz, biskup (IV wiek). |
|
Florenty - oboczna forma imienia Florencjusz |
|
Jagna — imię żeńskie, według różnych badaczy stanowiące usamodzielnione zdrobnienie imienia: Agnieszka, bądź Jadwiga ( → Jaga → Jagna) albo Agata ( → Jagata → Jagna). |
|
Marcelina – żeński odpowiednik imienia Marcelin. Pochodzenie i znaczenie: z łaciny: Marcellus, liczba mnoga Marcelli – plebejski, później patrycjuszowski ród rzymski, jedna z gałęzi rodu Klaudiuszów. Zdrobnienia imienia Marcelina to: Marcysia, Marcelka, Marcelinka, Celinka, Cysia, Marcela. |
|
Marian – imię męskie pochodzenia łacińskiego, które oznacza należący do Mariusza, do rodu Mariuszów. |
|
Marianna - żeński odpowiednik imienia Marian. Potoczne jest ono często błędnie rozumiane jako wynik złożenia dwóch innych imion: Marii i Anny, analogicznie do angielskiego imienia Maryann. Imię Marianna jest w Polsce znane od średniowiecza i aż do XIX wieku było jednym z najczęściej nadawanych imion – zamiast imienia Maria, które było uznawane za święte i zarezerwowane dla matki Jezusa Chrystusa. |
|
Nawoj - staropolskie imię męskie. Imię to składa się z dwóch członów: "na" ("naj") oraz "woj" ("wojownik"). Miało ono charakter życzący i miało sprawić, że ten, kto je nosi, będzie dobrym (najlepszym) wojownikiem. Jego żeńskim odpowiednikiem jest imię Nawoja. |
|
Odo, Odon - imię męskie pochodzenia germańskiego. W języku starowysokoniemieckim zapisywano je jako Audo, Odo, Oddo, Oto, Otto, Hotto. Wywodzi się od germańskiego słowa *audha ("dziedzictwo, majątek"). Mogło być też skróceniem dawnych imion germańskich takich jak Audobercht, Audomar, Otmar, Otfried, Otokar. Popularne było w średniowieczu, nosiło je wielu cesarzy i książąt niemieckich z dynastii Ludolfingów. W polszczyźnie pojawiło się już u zarania jej dziejów, gdyż w 1000 roku ówczesny książę Bolesław nazwał tak swego syna. W najwcześniejszych zapiskach pojawiały się formy Otto i Oto, później także Hoto i Hotto. Znajdująca się także w użyciu wersja Otton, Odon powstała pod wpływem języka łacińskiego w wyniku odmiany fleksyjnej (analogicznie do np. Hugo, Hugon). |
|
Sekundyn — imię męskie pochodzące od łac. imienia Secundus, czyli "drugi", utworzone przy użyciu przyrostka -inus, oznaczającego przynależność, pochodzenie lub zdrabniającego. |
|
Sulpicjusz — imię męskie pochodzenia łacińskiego, pierwotnie nazwisko. Jego etymologia jest niejasna, można przypuszczać, że etruska. |
|
Inne formy i zdrobnienia: Szymcio, Szymek, Szymonek, Szymuś, Symeon |
|
Szymon (hebr. שמעון Szim'eon – "Bóg wysłuchał") – imię męskie pochodzenia biblijnego. Początkowo stosowana w polskich przekładach Biblii forma tego imienia to rzadziej dziś używany, bardziej rozpowszechniony na Wschodzie Symeon. |
| Teodor (gr. theos + dorón – bóg + dar, tj. "dar boży, darowany przez boga") – imię męskie pochodzenia greckiego. W Polsce nadawane co najmniej od XIII w., i zapisywane m.in. w formach: Tader, Chodor (wschsł.), Teodor, Todor, C(z)ader, C(z)eder. Odpowiednikiem znaczeniowym tego imienia wśród imion staropolskich jest Bożydar, Bogdan, Bohdan. Istnieje ponadto imię greckie złożone z tych samych członów w odwrotnej kolejności: Doroteusz (którego żeńskim odpowiednikiem jest Dorota). Hebrajskim odpowiednikiem znaczeniowym jest Matatjahu czyli Maciej. Rosyjskim odpowiednikiem jest Fiodor. |