Imiona |
Daty imienin i patroni |
Znaczenie imion |
|
Brygida – imię żeńskie pochodzenia celtyckiego. Pochodzi od imienia bogini celtyckiej Brygid lub od słów brigh "siła", "męstwo", "cnota", briganti "wysoki". Jego pierwotne znaczenie można objaśnić jako "wysoka", "dostojna", "potężna". Imię to pojawiło się w Polsce już w średniowieczu, zapisywano je jako Brygida, Bryjida, Bryda, Bryta, Brytnia. Najstarszy zapis pochodzi z 1265 roku. W 2001 roku miało tak na imię 17456 Polek (255 miejsce wśród wszystkich imion nadanych w Polsce). Były one najczęściej urodzone w latach 50. i 60. XX wieku. |
|
Inne formy i zdrobnienia: Googlik, Googluś, Googielek
|
|
Inne formy i zdrobnienia: Emilek, Milek |
|
Emil – imię męskie pochodzenia łacińskiego. Wywodzi się od nazwiska rzymskiego rodu Emiliuszów (Aemilius). Łacińskie słowo aemulor oznacza "tego, który rywalizuje". Żeńskim odpowiednikiem tego imienia jest Emilia. |
|
Iga – imię żeńskie; zdrobnienie od imienia Jadwiga obecnie funkcjonujące również jako samodzielne imię. Iga może także stanowić zdrobnienie imienia Ignacja. |
|
Ignacy — imię męskie o niepewnej do końca etymologii. Według najbardziej rozpowszechnionej teorii wywodzi się je od łacińskiego wyrazu ignis, oznaczającego "ogień". Zachodzi jednak również podobieństwo między tym imieniem, a nazwą łacińskiego rodu Egnacjuszów (Egnatii). Istnieją też hipotezy o etruskim pochodzeniu Ignacego. |
|
Inne formy i zdrobnienia: Pawełek, Pawcio, Pawlik, Pawliś, Pawlusz, Pawlusza |
Paweł — imię męskie pochodzenia łacińskiego, należące do niedużej grupy najstarszych imion rzymskich (imion właściwych, praenomen, por. Marek, Tyberiusz, Tytus). Paullus oznacza "mały", "drobny". Już w epoce klasycznej zaczął on także występować w funkcji przydomka (cognomen). Jest siódmym najpopularniejszym męskim imieniem w Polsce - nosi je 497940 osób (marzec 2009). Żeński odpowiednik to Paula. |
|
Siemirad — staropolskie imię męskie, złożone z członów Siemo(i)- ("ród, rodzina") i -rad ("cieszyć się"). Znaczenie imienia: "ten, który przysparza pociechy swojej rodzinie". |
|
Winand, Wignand — imię męskie pochodzenia germańskiego, złożone z członów wig — "walka, wojna", i -nand — "dzielny, odważny" , które mogło oznaczać "odważny wojownik" (por. Wigbert, Ferdynand). |
|
Winanda — imię żeńskie pochodzenia germańskiego; żeński odpowiednik imienia Winand, Wignand, złożonego z członów wig — "walka, wojna", i -nand — "dzielny, odważny" , które mogło oznaczać "odważny wojownik". Patronem tego imienia jest św Winand, ksiądz z Maastricht, zm. ok. 1233 roku. |
|
Inne formy i zdrobnienia: Zybracht, Zybart, Zygbert, Zygisbert, Zyka, Zyc |
|
Zybert, Zybracht, Zybart, Zygbert, Zygisbert — męskie imię germańskie, notowane w Polsce po raz pierwszy w 1480 roku w formach Zybart i Zybert. Pierwszym członem imienia jest sig: stsas. sigi, stwniem. sigu — "zwiycięstwo" albo germ. sigis. Forma ściągnięta sī < sii powstała bardzo wcześnie na terenach zachodniofrankońskich na skutek zaniku międzywokalicznego -g-. Drugi człon imienia, -bert, wywodzi się z pnia bercht, pochodzącego od germ. berhta — "jasny". Forma -bert, pozbawiona śródgłosowego -h-, jest charakterystyczna dla nazw osobowych przekazywanych przez piśmiennictwo łacińskie, zaś forma -bart jest wynikiem obniżenia e > a. |
|
Żegota - imię męskie pochodzenia słowiańskiego. Wywodzi się od słowa "żec" (czyli "palić"). Imię Żegota uważane jest często za polskie tłumaczenie imienia Ignacy (ze względu na podobieństwo znaczeniowe do łacińskiego ignis - "ogień"). Pojawiło się w polskich zapisach już w 1212 roku, a więc ponad sto lat wcześniej niż Ignacy, dlatego można sądzić, że imiona te powstały niezależnie od siebie. |