Imieniny obchodzą: Aniela, Cieszymysł, Filipina, Gabriela, Galezy, Janusz, Józefa, Karolina, Klaudyna, Leonard, Odo, Otto, Otton, Roman, Tomasz
Imiona |
Daty imienin i patroni |
Znaczenie imion |
|
Aniela - imię żeńskie , które jest spolszczoną formą łacińskiego imienia Angela, pochodzącego od greckiego słowa ángelos "posłaniec". Imię trafiło do Polski z Włoch prawdopodobnie w XVIII wieku. W świecie chrześcijańskim upowszechniło się jako nawiązanie do aniołów i Anioła Stróża. Jest żeńskim odpowiednikiem imienia Anioł (Angel). |
|
Inne formy i zdrobnienia: Googlik, Googluś, Googielek
|
|
Cieszymysł – staropolskie imię męskie. Składa się z członu Cieszy- ("cieszyć") i -mysł ("myśleć", "myśl"). Mogło oznaczać "ten, którego cieszy myślenie". |
|
Filipina - żeński odpowiednik imienia Filip. Patronką tego imienia jest św. Róża Filipina Duchesne (1769-1852). |
|
Gabriela – żeńskie imię pochodzenia semickiego, odpowiednik męskiego imienia Gabriel. |
|
Galezy — imię o nieznanym pochodzeniu. Zniekształcona forma imienia noszonego przez papieża Gelazjusza |
|
Janusz – imię męskie, które powstało jako zdrobnienie imienia Jan, ale usamodzielniło się być może już nawet w XII wieku. Regionalnie do dziś występuje w funkcji zdrobnienia od Jana. |
|
Józefa - żeński odpowiednik imienia Józef. |
|
Inne formy i zdrobnienia: Karla, Karola, Karolcia, Karolinka, Karolka, Ina, Lina, Lotta, Karolć |
|
Karolina – żeński odpowiednik imienia Karol. Innym żeńskim odpowiednikiem imienia Karol jest Karola. Imię Karolina jest pochodzenia starogermańskiego, od słowa charal, carl. Francuski odpowiednik imienia Karolina to Charlotte. |
|
Klaudyna — pochodna forma imienia Klaudia, powstała od zdrobniałego imienia Claudine. Patronką tego imienia jest św. Klaudyna Thevenet. |
| Leonard - imię męskie pochodzenia germańskiego. Wywodzi się od słowa oznaczającego "silny jak lew". W Polsce imię to poświadczone jest od 1193 roku, m.in. jako Lenart, Lenard, Leonhardus, Lenert, Lenhart i Lenhard. |
|
Odo, Odon - imię męskie pochodzenia germańskiego. W języku starowysokoniemieckim zapisywano je jako Audo, Odo, Oddo, Oto, Otto, Hotto. Wywodzi się od germańskiego słowa *audha ("dziedzictwo, majątek"). Mogło być też skróceniem dawnych imion germańskich takich jak Audobercht, Audomar, Otmar, Otfried, Otokar. Popularne było w średniowieczu, nosiło je wielu cesarzy i książąt niemieckich z dynastii Ludolfingów. W polszczyźnie pojawiło się już u zarania jej dziejów, gdyż w 1000 roku ówczesny książę Bolesław nazwał tak swego syna. W najwcześniejszych zapiskach pojawiały się formy Otto i Oto, później także Hoto i Hotto. Znajdująca się także w użyciu wersja Otton, Odon powstała pod wpływem języka łacińskiego w wyniku odmiany fleksyjnej (analogicznie do np. Hugo, Hugon). |
|
Otto, Otton, Odo, Odon - imię męskie pochodzenia germańskiego. W języku starowysokoniemieckim zapisywano je jako Audo, Odo, Oddo, Oto, Otto, Hotto. Wywodzi się od germańskiego słowa *audha ("dziedzictwo, majątek"). Mogło być też skróceniem dawnych imion germańskich takich jak Audobercht, Audomar, Otmar, Otfried, Otokar. Popularne było w średniowieczu, nosiło je wielu cesarzy i książąt niemieckich z dynastii Ludolfingów. W polszczyźnie pojawiło się już u zarania jej dziejów, gdyż w 1000 roku ówczesny książę Bolesław nazwał tak swego syna. W najwcześniejszych zapiskach pojawiały się formy Otto i Oto, później także Hoto i Hotto. Znajdująca się także w użyciu wersja Otton, Odon powstała pod wpływem języka łacińskiego w wyniku odmiany fleksyjnej (analogicznie do np. Hugo, Hugon). |
|
Otton, Odo, Odon - imię męskie pochodzenia germańskiego. W języku starowysokoniemieckim zapisywano je jako Audo, Odo, Oddo, Oto, Otto, Hotto. Wywodzi się od germańskiego słowa *audha ("dziedzictwo, majątek"). Mogło być też skróceniem dawnych imion germańskich takich jak Audobercht, Audomar, Otmar, Otfried, Otokar. Popularne było w średniowieczu, nosiło je wielu cesarzy i książąt niemieckich z dynastii Ludolfingów. W polszczyźnie pojawiło się już u zarania jej dziejów, gdyż w 1000 roku ówczesny książę Bolesław nazwał tak swego syna. W najwcześniejszych zapiskach pojawiały się formy Otto i Oto, później także Hoto i Hotto. Znajdująca się także w użyciu wersja Otton, Odon powstała pod wpływem języka łacińskiego w wyniku odmiany fleksyjnej (analogicznie do np. Hugo, Hugon). |
| Roman (łac. romanus - rzymski) – imię męskie pochodzenia łacińskiego. |
|
Inne formy i zdrobnienia: Tom, Tomaszek, Tomcio, Tomek, Tomeczek, Tomko, Tomuś |
Tomasz (aram. תום, tôma – „bliźniak”, gr. dídymos, stąd greckim odpowiednikiem znaczeniowym Tomasza jest imię Dydym, Dydymus) – imię męskie pochodzenia biblijnego. Nosił je jeden z apostołów. |