Imieniny obchodzą: Anicet, Aniceta, Innocenty, Izydora, Jakub, Jakubina, Józef, Klara, Radociech, Robert, Rudolf, Stefan
Imiona |
Daty imienin i patroni |
Znaczenie imion |
|
Anicet – imię męskie pochodzące od Anicetus, zlatynizowanej formy greckiego imienia Aniketos. Wywodzi się ono od słowa oznaczającego "niezwyciężony, niepokonany". Nosił je jeden z wczesnych papieży, św. Anicet. |
|
Inne formy i zdrobnienia: Googlik, Googluś, Googielek
|
|
Aniceta - żeński odpowiednik imienia Anicet. Wywodzi się ono od słowa oznaczającego "niezwyciężona, niepokonana". Jego patronem jest m.in. jeden z wczesnych papieży, św. Anicet. |
|
Innocenty — imię męskie pochodzenia łacińskiego. Wywodzi się od słowa oznaczającego "niewinny, prawy". |
|
Izydora - imię żeńskie pochodzenia greckiego. Oznacza "dar Izydy" i pochodzi od imienia Izydy, greckiej bogini Księżyca. Patronką tego imienia jest św. Izydora z Egiptu. |
|
Inne formy i zdrobnienia: Jakub, Jakób, Jakob, Jakow, Jekub, Jokob, Jokub, Jakusz, Jakuszek, Jakubek, Jakubko, Kusz, Kuszęt, Kuba, Kubek, Jaksa |
Jakub – imię męskie. Wywodzi się od hebrajskiego Jaaqob - "zesłany by karać nas za nasze grzechy" (inne tłumaczenie: "ten, którego Bóg ochrania"). Imię to było znane w Mezopotamii w brzmieniu Ja-ah-qu-ub-el i w Egipcie Ja'qob-hr. Łączy się też to imię z arabskim słowem "jakub" – nagórnik. |
|
Inne formy i zdrobnienia: Jakobina |
Jakubina - imię żeńskie pochodzenia biblijnego, odpowiednik męskiego imienia Jakub, które wywodzi się od hebrajskiego Jaaqob - "niech Bóg strzeże" (inne tłumaczenie: "ten, którego Bóg ochrania"). Istnieje również etymologia, tłumacząca iż pochodzi ono od rdzenia יכב oznaczającego piętę (według tradycji patriarcha Jakub urodził się trzymając za piętę swojego brata Ezawa). Istnieje również imię Żaklina, które stanowi fonetyczny zapis francuskiego odpowiednika Jakubiny (Jacqueline). |
| Józef (hebr. יוסף – Josef) – imię męskie pochodzenia biblijnego. Wywodzi się od patriarchy Józefa, syna Jakuba i Racheli; oznacza ono "niech przyda (Bóg)". |
|
Klara – imię żeńskie pochodzenia łacińskiego. Wywodzi się od przymiotnika clarus oznaczającego "jasny", "jaśniejący", "sławny". |
|
Radociech – staropolskie imię męskie, złożone z członu Rado- (motywowany przez rad - "być zadowolonym, chętnym, cieszyć się" lub radzić - "troszczyć się, dbać o coś") oraz członu -ciech ("cieszyć"). Może ono oznaczać "tego, który chętnie się cieszy". |
|
Inne formy i zdrobnienia: Bercik, Rob, Robercik, Robcio, Robuś, Rupert |
|
Robert – imię męskie pochodzenia germańskiego, z imienia Hrodebert. Wywodzi się od słów hrod (sława) oraz beraht (jasny, bystry), co oznacza "ten, który jest sławny", "ten, który żyje w chwale" oraz "ten, który oświeca noce". |
|
Rudolf – imię męskie pochodzenia germańskiego. Wywodzi się od słów oznaczających "sława wilka". Imię to zapisywano w Polsce od XII wieku, m.in. w formach Rodulfus, Rudolfus, Rudolf i Rudulf. Często występowało w rodach panujących Austrii i Niemiec. Jego żeńskimi odpowiednikami są Rudolfa i Rudolfina. |
| Stefan - imię męskie pochodzenia greckiego (Στέφανος, Stefanos). Wywodzi się od słowa oznaczającego "znak zwycięstwa". Starogreckie słowo Στέφανος oznacza wieniec. Pierwotnym polskim odpowiednikiem było imię Szczepan. |