Imieniny obchodzą: Ambroży, Anastazy, Aurelia, Dionizy, Emil, Florentyn, Florentyna, Gaweł, Gerard, Gerarda, Grzegorz, Iga, Jadwiga, Walenty
Imiona |
Daty imienin i patroni |
Znaczenie imion |
|
Ambroży (gr. ambrósios - boski, nieśmiertelny, święty; od (am)brotós - (nie)śmiertelny) – imię męskie pochodzenia greckiego. Patronem tego imienia jest święty Ambroży. |
|
Inne formy i zdrobnienia: Googlik, Googluś, Googielek
|
|
Anastazy – imię męskie pochodzenia greckiego. Wywodzi się od słowa oznaczającego "wskrzeszenie", "zmartwychwstanie". Jego żeńskim odpowiednikiem jest Anastazja. |
|
Aurelia – żeński odpowiednik imienia Aureliusz. Pochodzi od łacińskiego słowa: "aureus" - złocisty. |
|
Inne formy i zdrobnienia: Denis, Dennis, Deniss |
Dionizy – imię męskie pochodzenia greckiego. Wywodzi się od imienia boga Dionizosa. W niektórych językach odpowiednikiem tego imienia jest forma Denis albo Dennis. |
|
Inne formy i zdrobnienia: Emilek, Milek |
|
Emil – imię męskie pochodzenia łacińskiego. Wywodzi się od nazwiska rzymskiego rodu Emiliuszów (Aemilius). Łacińskie słowo aemulor oznacza "tego, który rywalizuje". Żeńskim odpowiednikiem tego imienia jest Emilia. |
|
Florentyn — imię męskie pochodzenia łacińskiego. Istnieją liczni święci patroni tego imienia. |
|
Florentyna – żeński odpowiednik imienia Florentyn. Patronką tego imienia jest św. Florentyna z Kartageny, siostra św. Izydora i św. Leandra z Sewilli. |
|
Gaweł - imię męskie pochodzenia łacińskiego, wywodzi się od słowa Gallus oznaczającego "Galijczyk", mieszkaniec Galii z łac. gallus "kogut") lub celtyckiego, od słowa Calleh "Galijczyk" z celt. ghas-los "przybysz", "obcy". |
|
Gerard, Gerhard – imię męskie pochodzenia germańskiego. Wywodzi się od słów oznaczających "oszczep", "silny" lub "odważny". |
|
Gerarda — imię żeńskie; żeński odpowiednik germańskiego imienia Gerard, złożonego z członów ger–, gari– — "oszczep", i –hard — "mężny, mocny, trwały". |
|
Inne formy i zdrobnienia: Grzech, Grzesiek, Grzesio, Grzesiu, Grześ, Grzela |
Grzegorz – imię męskie pochodzące poprzez łacińską formę Gregorius od greckiego Gregorios, wywodzącego się ze słowa γρηγoρεω (Gregorus) – "być czujnym". W formie łacińskiej użyte pierwszy raz przez papieża Grzegorza I, doktora kościoła. |
|
Iga – imię żeńskie; zdrobnienie od imienia Jadwiga obecnie funkcjonujące również jako samodzielne imię. Iga może także stanowić zdrobnienie imienia Ignacja. |
|
Jadwiga — imię żeńskie pochodzenia germańskiego, germ. Hadwig lub Hedwig, złożone z elementów Hadu- i -wig, które oba oznaczają "walka". W Polsce imię to zostało zanotowane po raz pierwszy w 1208 roku, w formach Hedwiga i Edwiga; innymi pojawiającymi się formami rodzimymi były Hadwiga, Adwiga, Jedwiga i — najpóźniej (1379) — Jadwiga. Uważa się, że imię to pojawiło się w Polsce wraz z małżeństwem Henryka I Brodatego ze św. Jadwigą Śląską. |
|
Walenty, Walentyn – imię męskie pochodzenia łacińskiego, które wywodzi się od przydomka Valentinus, utworzonego z kolei od łac. valens – "mocny, silny, zdrowy". Imię to było notowane w Polsce od XIII w. w formie Valentinus, natomiast w formie Walenty i Walentyn – od XV w. (zapis formy Walentyn jest o niemal 30 lat późniejszy, niż formy Walenty). Imię to było popularne zwłaszcza w XVI w. Święty Walenty jest patronem Limanowej. |