Imiona |
Daty imienin i patroni |
Znaczenie imion |
| Bernard – imię męskie pochodzenia germańskiego. Wywodzi się od słowa oznaczajacego "silny niedźwiedź". (staroniemieckie: bero, bern – niedźwiedź i hart – silny). Wśród patronów – św. Bernard z Clairvaux. |
|
Inne formy i zdrobnienia: Googlik, Googluś, Googielek
|
|
Inne formy i zdrobnienia: Danek, Daneczek, Danielek Danio, Dasz |
|
Daniel – imię męskie pochodzenia hebrajskiego. Nosił je biblijny prorok. Oznacza ono "Moim sędzią jest Bóg". Drugim znaczeniem tego imienia, gdyż jego hebrajski zapis może być różnie interpretowany, jest "Sędzia Boży" (analogicznie jak Gabriel – "Mąż Boży", ale i "Pokonany przez Boga"). |
|
Inne formy i zdrobnienia: Danka, Daniś, Danna, Danusia, Danuś, Danuśka, Danutana, Danute, Danutta, Danyta |
|
Danuta – imię żeńskie prawdopodobnie pochodzenia litewskiego, od słowa "danutie" (będące połączeniem znaczeń niebo i córka) lub łacińskiego, od słowa "donata" (darowana przez Boga). Może również wywodzić się z południowosłowiańskich imion Dana, Danka, Danica. Oznacza dziecko darowane przez Boga. W Polsce to imię notuje się od XIV w. |
|
Izajasz — imię męskie pochodzenia biblijnego. Wywodzi się od hebrajskiego Yesha'yahu oznaczającego "Jahwe jest zbawieniem". Nosił je jeden z wielkich proroków — Izajasz, autor Księgi Izajasza, a także święci katoliccy. Występowało w Polsce już w średniowieczu, jako Iza(i)jasz, Eza(i)jasz, Jeza(i)jasz, (wsł. Isaj), i ze zdrobnieniami (wsł.) Saj, Sajek, Sajko, Isachno, Isan, Isanko, Sachaniec, Sachno, San, Sania, Saniec, Sań, Sańko. |
| Julian jest to imię męskie pochodzenia łacińskiego. Powstało w wyniku spolonizowania łacińskiego imienia Julianus. W Polsce występuje od XIII wieku. |
|
Julianna – imię żeńskie, pochodzenia łacińskiego – (julus). Odmiana imienia Juliana. Męski odpowiednik to Julian. |
|
Inne formy i zdrobnienia: Sach, Sachan, Sachaniec, Sachno, Sachoń, Sasz, Samek, Samko, Samo, Samota |
|
Samuel — imię męskie pochodzenia biblijnego, które wywodzi się od hebrajskiego Šemū'el, oznaczającego "jego imieniem jest Pan". W Polsce imię to jest poświadczone od 1401 roku, a w XVII wieku należało do najpopularniejszych imion szlacheckich. Nosił je ostatni z sędziów izraelskich oraz pięciu innych świętych katolickich. |
|
Weridiana – żeńskie imię pochodzenia łacińskiego, pochodzące od przymiotnika viridis - "zielony, młodzieńczy, świeży". Patronka tego imienia, św. Wirydiana, dziewica, zyskała jeszcze za swojego życia wielką sławę i była nawet odwiedzana przez św. Franciszka z Asyżu. |
|
Inne formy i zdrobnienia: Wirydianna, Weridiana |
|
Wirydiana, Wirydianna lub Weridiana – żeńskie imię pochodzenia łacińskiego, pochodzące od przymiotnika viridis - "zielony, młodzieńczy, świeży". |