Imieniny obchodzą: Faust, Faustyn, Faustyna, Jordan, Jordana, Jowita, Józef, Klaudiusz, Przybyrad, Sewer, Wit, Zygfryd, Zygfryda, Żywila
Imiona |
Daty imienin i patroni |
Znaczenie imion |
|
Faust (łac. faustus - błogi, szczęśliwy) — imię męskie pochodzenia łacińskiego, należące do niedużej grupy najstarszych imion rzymskich (imion właściwych, praenomen, por. Marek, Tyberiusz, Tytus), i oznaczające "szczęśliwie rosnący". Łacińska grupa, od której imię to pochodzi (faustus — "błogi, pomyślny", ale także faveo, favi, fautum — "sprzyjać, być przychylnym") nie ma pochodzenia indoeuropejskiego oraz pewnych odpowiedników w żadnym języku indoeuropejskim. Faustus już w epoce klasycznej zaczął wychodzić z roli imienia i występować w funkcji przydomka (cognomen). W Polsce po raz pierwszy zapisano to imię w 1488 roku. Jego patronem jest św. Faust (III wiek). |
|
Inne formy i zdrobnienia: Googlik, Googluś, Googielek
|
|
Faustyn — imię męskie pochodzenia łacińskiego, wywodzące się od rzymskiego nazwiska Faustinus, które pierwotnie oznaczało "pochodzący od Fausta, należący do Fausta". Imię to nosiło wielu świętych. Jednym z bardziej znanych jest św. Faustyn, wspominany 15 lutego ze swoim bratem, św. Jowitą. Łacińska grupa, od której imię to pochodzi (faustus — "błogi, pomyślny", ale także faveo, favi, fautum — "sprzyjać, być przychylnym") nie ma pochodzenia indoeuropejskiego oraz pewnych odpowiedników w żadnym języku indoeuropejskim. |
|
Faustyna - imię żeńskie pochodzenia łacińskiego; żeńska forma imienia Faustyn. Najbardziej znaną imienniczką i patronką tego imienia jest św. Faustyna Kowalska. Łacińska grupa, od której imię to pochodzi (faustus — "błogi, pomyślny", ale także faveo, favi, fautum — "sprzyjać, być przychylnym") nie ma pochodzenia indoeuropejskiego oraz pewnych odpowiedników w żadnym języku indoeuropejskim. |
|
Jordan – imię męskie pochodzenia biblijnego. Wywodzi się od nazwy rzeki Jordan, w której chrzcił święty Jan Chrzciciel. Imię stało się popularne w Europie od czasów Wypraw Krzyżowych, kiedy to chętnie chrzczono dzieci w wodzie z Jordanu, często na pamiątkę nadając także to imię. Po hebrajsku Yarden oznacza "płynący w dół", "obniżający się". |
|
Jordana — imię żeńskie pochodzenia biblijnego. Żeński odpowiednik imienia Jordan, które wywodzi się od nazwy rzeki Jordan, w której chrzcił święty Jan Chrzciciel. Po hebrajsku Yarden oznacza "płynący w dół", "obniżający się". |
|
Jowita — imię męskie pochodzenia łacińskiego, utworzone od imienia boga Jowisza (w dopełniaczu Jovis) za pomocą sufiksu –itta. W Polsce Jowita funkcjonuje jako imię żeńskie; pojawiło się prawdopodobnie w użytku dopiero w XX wieku, a spopularyzował je Stanisław Dygat powieścią Disneyland i opartym na niej filmem Jowita (1967 r., reż. Janusz Morgenstern). |
| Józef (hebr. יוסף – Josef) – imię męskie pochodzenia biblijnego. Wywodzi się od patriarchy Józefa, syna Jakuba i Racheli; oznacza ono "niech przyda (Bóg)". |
|
Klaudiusz – męskie imię łacińskie, pochodzące od nazwy rzymskich rodów Klaudiuszy; nazwa ta zaś wywodzi się od nazwy miasta Clausus, skąd oba rody Klaudiuszy wzięły początek. W Polsce imię Klaudiusz jest znane od XVIII wieku. |
|
Przybyrad – staropolskie imię męskie złożone z członów Przyby- ("przybyć, przybywać") i -rad ("być zadowolonym, chętnym, cieszyć się"). Może oznaczać "ten, z którym przybywa radość". |
|
Sewer - imię męskie pochodzenia łacińskiego, wywodzące się od słowa severus - "surowy, poważny". Od niego zostało następnie utworzone imię Seweryn. |
|
Wit – męskie imię rzymskie, pochodzenia albo barbarzyńskiego o etymologii nieznanej, albo od łacińskiego wyrazu niewystępującego samodzielnie: vitus – "chętny, ochoczy". W inskrypcjach chrześcijańskich imię Vitus występuje też w formie Bitus (por. Weronika i Berenika, fonetyczna zamiana v na b w językach iberyjskich). Imię to występuje w Polsce od średniowiecza i było zapewne dość popularne, na co wskazują liczne przysłowia je zawierające. Święci i błogosławieni patroni tego imienia są liczni. |
|
Zygfryd, Sygurd - imię męskie pochodzenia germańskiego. Wywodzi się od słów sigu i fridu oznaczających zwycięstwo i opieka, jako ten, który zapewnia bezpieczeństwo swym podopiecznym. Imię to było znane w Polsce od średniowiecza, m.in. w formach: Zebrzyd, Zybrzyd, Zewrzyd, Zywrzyd. Żeński odpowiednik to Zygfryda. |
|
Zygfryda — żeńskie imię germańskie, żeński odpowiednik imienia Zygfryd. Wywodzi się od słów sigu i fridu oznaczających zwycięstwo i pokój, a zatem imię to może oznaczać "zaprowadzająca pokój dzięki zwycięstwu". Patronami tego imienia są św. Zygfrydowie. |
|
Żywila — imię żeńskie pochodzenia literackiego. Tytułowa postać wczesnego utworu Adama Mickiewicza. Prawdopodobnie powstało jako kontaminacja wymienionych w Kronice Stryjkowskiego imion dwóch pogańskich bóstw: Żywie, bóstwa — wiatru, oraz Zizilii, bogini stanowiącej odpowiednik Wenery. |