Imieniny obchodzą: Abraham, Adolf, Auksencja, Auksencjusz, Auksenty, Cyryl, Dobiesława, Józef, Konrad, Krystyna, Liliana, Metody, Mikołaj, Niemir, Walenty, Zenon
Imiona |
Daty imienin i patroni |
Znaczenie imion |
| Abraham - imię męskie, wywodzące się najprawdopodobniej z języka akadyjskiego i oznaczające "kochaj ojca" lub "mój ojciec będzie wywyższony". W biblijnej Księdze Rodzaju do 17 rozdziału biblijny patriarcha Abraham nazywany jest w skróconej formie Abramem (hebr. אברם wywyższony ojciec). Następnie imię zostaje zmienione na powszechnie znane - Abraham. Ponad 100 razy autorzy natchnieni wymieniają w Biblii imię patriarchy, z czego więcej niż 70 razy w samym Nowym Testamencie. W Koranie mówi się o Abrahamie aż 188 razy. Imię to nosiło wielu świętych katolickich i prawosławnych. |
|
Inne formy i zdrobnienia: Googlik, Googluś, Googielek
|
|
Inne formy i zdrobnienia: Adon, Addo, Addon, Ado |
|
Adolf – imię męskie pochodzenia germańskiego. Jedno z najstarszych imion niemieckich. Wywodzi się od słów: adal – "szlachetny" oraz wolf – "wilk". W Polsce imię to spotykane jest od XII-XIII w. Inne formy: Adulf, Odolf. Od tego imienia wywodzi się także imię Ado (Adon, Addo, Addon), będące jego zdrobnieniem. |
|
Auksencja — imię żeńskie pochodzenia grecko-łacińskiego, oznaczające "kwitnąca". Pochodzi od nazwy rodowej utworzonej od gr. Auxēnōn, Auksanon, związanego z czasownikiem auksanō — "kwitnę". Istnieje przynajmniej sześciu świętych patronów tego imienia, w tym święty Auksencjusz z Bitynii. |
|
Auksencjusz — imię męskie pochodzenia grecko-łacińskiego, oznaczające "kwitnący". Pochodzi od nazwy rodowej utworzonej od gr. Auxēnōn, Auksanon, związanego z czasownikiem auksanō — "kwitnę". Istnieje przynajmniej sześciu świętych o tym imieniu, w tym św. Auksencjusz z Bitynii. |
|
Auksenty — imię męskie pochodzenia grecko-łacińskiego, oznaczające "kwitnący". Pochodzi od nazwy rodowej utworzonej od gr. Auxēnōn, Auksanon, związanego z czasownikiem auksanō — "kwitnę". Istnieje przynajmniej sześciu świętych patronów tego imienia, w tym święty z Bitynii. |
|
Cyryl – imię męskie pochodzenia greckiego. Wywodzi się ze słowa kyrios znaczącego "pan", "władca". Rosyjskim odpowiednikiem tego imienia jest Kirill (zgodnie z ISO 9). |
|
Inne formy i zdrobnienia: Dobosława |
|
Dobiesława, Dobosława — staropolskie imię żeńskie, złożone z członów Dobie- ("stosowna, zdatna" albo "waleczna, dzielna") i -sława ("sława"). Po raz pierwszy odnotowane w dawnych dokumentach w 1284 roku. Imię to mogło oznaczać "ciesząca się słuszną sławą", "słynąca z dzielności" lub in. Niektóre możliwe staropolskie zdrobnienia: Dobachna, Dobala, Dobiechna, Dobka, Dochna. |
| Józef (hebr. יוסף – Josef) – imię męskie pochodzenia biblijnego. Wywodzi się od patriarchy Józefa, syna Jakuba i Racheli; oznacza ono "niech przyda (Bóg)". |
|
Inne formy i zdrobnienia: Konio, Konradek |
|
Konrad - imię męskie pochodzenia germańskiego. Wywodzi się od staroniemieckiego słowa kuoni oznaczającego "odważny", "śmiały","silny" oraz staroniemieckiego rath oznaczającego "radę". Oznacza więc kogoś dającego dobre rady, dobrego doradcę. Imię rycerzy i książąt, przywędrowało do nas w średniowieczu z Niemiec. |
|
Inne formy i zdrobnienia: Krychna, Krysia, Krysieńka, Krystka, Krystynka, Krzycha, Krzysia, Kryśka |
|
Krystyna - żeński odpowiednik imienia Krystyn. Oznacza ono "pochodząca od Chrystusa" |
|
Inne formy i zdrobnienia: Lilianna |
|
Liliana, Lilianna - imię żeńskie pochodzenia łacińskiego. Wywodzi się od słowa "lilia". |
|
Metody - imię męskie pochodzenia greckiego. Wywodzi się od słowa methodos - "kroczący właściwą drogą". |
| Mikołaj (gr. Nikólaos (Nikólassos), od nike + laos (lassos), tj. zwycięstwo + lud; to samo znaczenie ma imię Nikodem, od nike + demos) – imię męskie pochodzenia greckiego. Popularne zwłaszcza w krajach, w których dominującym wyznaniem jest prawosławie, jako że tam święty Mikołaj jest jednym z ważniejszych świętych. Różne zagraniczne odpowiedniki Mikołaja to: Nicholas, Nicolas, Nikolaj, Nikołaj, Nicolae, Nicolaj, Nikolai, Nicolai, Niels, Claus, Clasin, a nawet Nikola czy Nicola. |
|
Niemir, Niemirz, Niemierz – staropolskie imię męskie, złożone z dwóch członów: nie- (negacja) i -mir ("pokój, spokój, dobro"). Być może oznaczało "tego, kto nie zna pokoju" albo powstało przez negację imion z członem Mir- (takich, jak Mirogniew albo Mirogod). Pisownia z kończowym -rz prawdopodobnie jest zapisem imienia zdrobniałego, uformowanego przy użyciu przyrostka -jь, pod wpływem którego wygłosowe -r przeszło w -rz. W dawnych źródłach mazowieckich jako zamiennik tego imienia w formie Niemierza często pojawia się imię Erazm. |
|
Walenty, Walentyn – imię męskie pochodzenia łacińskiego, które wywodzi się od przydomka Valentinus, utworzonego z kolei od łac. valens – "mocny, silny, zdrowy". Imię to było notowane w Polsce od XIII w. w formie Valentinus, natomiast w formie Walenty i Walentyn – od XV w. (zapis formy Walentyn jest o niemal 30 lat późniejszy, niż formy Walenty). Imię to było popularne zwłaszcza w XVI w. Święty Walenty jest patronem Limanowej. |
|
Zenon – imię męskie pochodzenia greckiego. Powstało jako forma skrócona greckich imion złożonych typu Zenodoros, Zenodotos, oznaczających "dar Zeusa". |