Imieniny obchodzą: Arkadia, Arkadiusz, Arkady, Augustyna, Barnaba, Benedykt, Brykcjusz, Eugeniusz, German, Jan, Krystian, Liwia, Mateusz, Mikołaj, Stanisław, Walentyn
Imiona |
Daty imienin i patroni |
Znaczenie imion |
|
Arkadia - imię żeńskie pochodzenia greckiego. Wywodzi od słowa (arkadios) oznaczajacego "pochodząca z Arkadii, krainy szczęśliwości". |
|
Inne formy i zdrobnienia: Googlik, Googluś, Googielek
|
|
Inne formy i zdrobnienia: Arek, Artek, Aruś |
|
Arkadiusz – imię męskie pochodzenia greckiego. Wywodzi od słowa (Arkadia) oznaczającego "pochodzący z Arkadii, ten, który żyje w krainie szczęśliwości". |
|
Arkady jest to oboczna forma imienia Arkadiusz. |
|
Augustyna - żeński odpowiednik imienia Augustyn. |
|
Barnaba – imię męskie pochodzenia aramejskiego. Wywodzi się od Bar-nebuch i oznaczy tyle co syn pocieszenia, syn proroctwa. |
| Benedykt - imię męskie pochodzenia łacińskiego. Wywodzi się od słowa benedictus, oznaczającego "tego, o którym się dobrze mówi"; "tego, któremu się dobrze życzy". Używane od czasów Benedykta z Nursji, założyciela opactwa benedyktyńskiego na Monte Cassino. |
|
Brykcjusz - imię męskie. Zlatynizowana forma Bricius jednego z celtyckich imion. |
|
Eugeniusz – imię męskie pochodzenia greckiego. Oznacza "zacny lub szlachetnie urodzony". |
|
German — imię męskie pochodzenia łacińskiego. Wywodzi się od nazwy Germanus pochodzącej od nazwy etnicznej Germania; istnieje także słowo łacińskie germanus — "rodzony, spokrewniony z kimś". Odpowiednik żeński to Germana. W Polsce imię odnotowano już w średniowieczu. Istnieje około trzydziestu świętych patronów tego imienia. Ze względu na podobne brzmienie imię mylone jest niekiedy z imieniem Herman. |
|
Inne formy i zdrobnienia: Janek, Janosik, Jasiek, Jasio, Jaś, Jaśko, Han, Hanek, Haniek, Hanisz, Hanus, Iwan, Iwasz, Jach, Janczy, Janek, Janiec, Janicek, Janik, Janisław, Jano, Janko, Jaszko, Janusz, Jasz |
Jan (gr. Ἰωάννης od hebr. rdzenia יחב – łaska) – imię męskie pochodzenia biblijnego. Po hebrajsku יוחנן (Jochanan) oznacza "Bóg (Jahwe) jest łaskaw". Imię to nosił jeden z apostołów. Zostało przejęte najpierw do greki, a potem do łaciny. Rozpowszechniło się we wszystkich krajach chrześcijańskich. W polskich dokumentach zapisywano najpierw to imię w postaci Ioannes, Iohannes (1012-18), później także Jan (1161), Jon (1302), Johan (1320), Jen (1366), Johans (1385) oraz Joan (forma kresowa, 1432). Największą popularność zyskała forma Jan, od czasów średniowiecza będąca jednym z najczęściej nadawanych imion. W 2004 r. imię Jan nosiło 689 212 osób w Polsce (1. miejsce wśród imion męskich pod względem popularności; jedynie dwa imiona żeńskie - Anna i Maria - były liczniej nadawane). |
|
Inne formy i zdrobnienia: Chrystian |
|
Krystian – imię męskie, pochodzenia grecko-łacińskiego, od łac. Christianus, Cristianus oznaczające "chrześcijanin, wyznawca Chrystusa". |
|
Liwia – imię żeńskie powstałe w starożytnym Rzymie; pierwotnie oznaczało "należąca do rodu Liwiuszów". |
|
Inne formy i zdrobnienia: Maciaszek, Mateuszek, Matusek, Matys, Matysek |
|
Mateusz – imię męskie pochodzenia biblijnego, wywodzące się od hebrajskiego wyrazu Mattej, imienia Mattanjah, Matisyahu oznaczającego "dar od Boga". Do XVI w. imiona Mateusz i Maciej nie były rozróżniane. W dawnych źródłach polskich występowało jako Mathaeus, Matyjasz, Matitiasz, Matyja, Matys(z), Matoz. |
| Mikołaj (gr. Nikólaos (Nikólassos), od nike + laos (lassos), tj. zwycięstwo + lud; to samo znaczenie ma imię Nikodem, od nike + demos) – imię męskie pochodzenia greckiego. Popularne zwłaszcza w krajach, w których dominującym wyznaniem jest prawosławie, jako że tam święty Mikołaj jest jednym z ważniejszych świętych. Różne zagraniczne odpowiedniki Mikołaja to: Nicholas, Nicolas, Nikolaj, Nikołaj, Nicolae, Nicolaj, Nikolai, Nicolai, Niels, Claus, Clasin, a nawet Nikola czy Nicola. |
| Stanisław, Stasław, Tasław – staropolskie imię męskie, złożone z członu Stani- ("stać, stać się, stanąć") oraz członu -sław ("sława"). Wywodzi się od słów oznaczających "stań się sławnym". Do końca XV wieku imię to zanotowano u około 1500 osób, a więc należało ono do najpopularniejszych w Polsce obok Więcesława i Sędziwuja. |
|
Walentyn, Walenty – imię męskie pochodzenia łacińskiego, które wywodzi się od przydomka Valentinus, utworzonego z kolei od łac. valens – "mocny, silny, zdrowy". Imię to było notowane w Polsce od XIII w. w formie Valentinus, natomiast w formie Walenty i Walentyn – od XV w. (zapis formy Walentyn jest o niemal 30 lat późniejszy, niż formy Walenty). Imię to było popularne zwłaszcza w XVI w. |