Imieniny obchodzą: Długomił, Hermenegild, Hermenegilda, Ida, Jan, Justyn, Małgorzata, Marcin, Marcjusz, Przemysł, Przemysław
Imiona |
Daty imienin i patroni |
Znaczenie imion |
|
Długomił – staropolskie imię męskie, złożone z członów Długo- ("długi - rozciągnięty w przestrzeni") i -mił ("miły"). Mogło ono oznaczać "miły ludziom wszędzie na dużym obszarze". Zdrobnieniem tego imienia jest Długosz. |
|
Inne formy i zdrobnienia: Googlik, Googluś, Googielek
|
|
Hermenegild - imię męskie pochodzenia germańskiego. |
|
Hermenegilda – imię żeńskie o pochodzeniu germańskim. W starogermańskim oznaczało "pełne poświęcenie": ermen – 'całe, pełne' i gild – 'poświęcenie'. W Polsce spopularyzował je Konstanty Ildefons Gałczyński stwarzając postać Hermenegildy Kociubińskiej, postaci w "Teatrzyku Zielona Gęś". |
|
Ida — żeńskie imię germańskie o dyskusyjnej etymologii, notowane w Polsce od 1265 roku w formach Ida i Hida, ze zdrobnieniami Idka, Idźka, Hidka. Stanowi formę skróconą od germańskich imion złożonych z pierwszym członem Id-, takich jak Ideburga bądź Iduberga (człon ów jest związany ze stnord. idh — "działalność", stang. idig — "pilny"), lub też z pierwszym członem Hid- < Hild- ("walka, bitwa"; zanik h w nagłosie wynikałby z wpływów romańskich). |
|
Inne formy i zdrobnienia: Janek, Janosik, Jasiek, Jasio, Jaś, Jaśko, Han, Hanek, Haniek, Hanisz, Hanus, Iwan, Iwasz, Jach, Janczy, Janek, Janiec, Janicek, Janik, Janisław, Jano, Janko, Jaszko, Janusz, Jasz |
Jan (gr. Ἰωάννης od hebr. rdzenia יחב – łaska) – imię męskie pochodzenia biblijnego. Po hebrajsku יוחנן (Jochanan) oznacza "Bóg (Jahwe) jest łaskaw". Imię to nosił jeden z apostołów. Zostało przejęte najpierw do greki, a potem do łaciny. Rozpowszechniło się we wszystkich krajach chrześcijańskich. W polskich dokumentach zapisywano najpierw to imię w postaci Ioannes, Iohannes (1012-18), później także Jan (1161), Jon (1302), Johan (1320), Jen (1366), Johans (1385) oraz Joan (forma kresowa, 1432). Największą popularność zyskała forma Jan, od czasów średniowiecza będąca jednym z najczęściej nadawanych imion. W 2004 r. imię Jan nosiło 689 212 osób w Polsce (1. miejsce wśród imion męskich pod względem popularności; jedynie dwa imiona żeńskie - Anna i Maria - były liczniej nadawane). |
|
Justyn – imię męskie pochodzenia łacińskiego, od "iustus" - sprawiedliwy. |
|
Inne formy i zdrobnienia: Gocha, Gosia, Gośka, Macha, Machna, Mana, Małgorzatka, Małgosia, Małgoś, Małgośka, Masza, Maszka |
Małgorzata - imię żeńskie pochodzenia greckiego. Wywodzi się od greckiego słowa margarites oznaczajacego "perła". Formy powstałe od Małgorzaty to Greta i Ryta. |
|
Inne formy i zdrobnienia: Marcinek, Marcisz |
Marcin – imię męskie pochodzenia łacińskiego. Wywodzi się od słów "należący do Marsa". W średniowieczu zanotowano także, nadawane również i dziś, urobione od Marcina przy użyciu typowej dla imion słowiańskich cząstki -sław imię Marcisław. Żeńskim odpowiednikiem tego imienia jest imię Marcina (Martyna). |
|
Marcjusz – męskie imię łacińskie, powstałe od nazwy rodu Marcii/Martii (pol. Marcjusze), która pierwotnie stanowiła patronimik od Marka, oznaczając "syn Marka, przynależny do Marka". Istnieje patron tego imienia, św. Marcjusz. |
|
Przemysł — staropolskie imię męskie, złożone z członów Prze- ("przez" i wiele innych znaczeń) i -mysł ("myśleć"). Może oznaczać "tego, kto sprawnie myśli", "tego, kto jest przemyślny". Kiedy świadomość jego pochodzenia zatarła się, błędnie zostało ono uznane za imię kończące się członem -sław (zamiast -mysł) i "poprawione" na Przemysław. |
|
Przemysław – imię męskie, które powstało poprzez "poprawienie" staropolskiego imienia Przemysł, kiedy świadomość jego pochodzenia zatarła się i błędnie zostało ono uznane za imię kończące się członem -sław (zamiast -mysł). Ma swój odpowiednik żeński – Przemysława. |