Imieniny obchodzą: Aubert, Auksencja, Auksencjusz, Auksenty, Bernarda, Edburga, Eugeniusz, Jodok, Łucja, Otylia, Róża, Włodzisława
Imiona |
Daty imienin i patroni |
Znaczenie imion |
|
Aubert, Obert (?) — męskie imię germańskie, notowane w Polsce po raz pierwszy w 1229 roku w formie Aubertus. Drugi człon imienia, -bert, nie budzi wątpliwości. Wywodzi się on z pnia bercht, pochodzącego od germ. berhta — "jasny". Pierwszy człon natomiast jest interpretowany różnie. Według Zygmunta Klimka wywodzi się on od germańskiego audha — "posiadanie, własność", stsas. ōd, stwniem. ōt — "posiadanie, dobrobyt". W Polsce człon ten występował w wariantach: Od, Ot, Op, Ut, Ub, Of, O, U, Aud (ten ostatni w pisowni romańskiej). Pierwszy człon zapisu Aubertus Klimek kwalifikuje jako zawierający człon audha w wariancie "O-". |
|
Inne formy i zdrobnienia: Googlik, Googluś, Googielek
|
|
Auksencja — imię żeńskie pochodzenia grecko-łacińskiego, oznaczające "kwitnąca". Pochodzi od nazwy rodowej utworzonej od gr. Auxēnōn, Auksanon, związanego z czasownikiem auksanō — "kwitnę". Istnieje przynajmniej sześciu świętych patronów tego imienia, w tym święty Auksencjusz z Bitynii. |
|
Auksencjusz — imię męskie pochodzenia grecko-łacińskiego, oznaczające "kwitnący". Pochodzi od nazwy rodowej utworzonej od gr. Auxēnōn, Auksanon, związanego z czasownikiem auksanō — "kwitnę". Istnieje przynajmniej sześciu świętych o tym imieniu, w tym św. Auksencjusz z Bitynii. |
|
Auksenty — imię męskie pochodzenia grecko-łacińskiego, oznaczające "kwitnący". Pochodzi od nazwy rodowej utworzonej od gr. Auxēnōn, Auksanon, związanego z czasownikiem auksanō — "kwitnę". Istnieje przynajmniej sześciu świętych patronów tego imienia, w tym święty z Bitynii. |
|
Bernarda - imię żeńskie pochodzenia germańskiego, żeński odpowiednik imienia Bernard |
|
Edburga — staroangielskie imię żeńskie, składające się z członów ed– — "majątek dziedziczny, posiadłość dziedziczna" i –burg — "ochrona, opieka", a oznaczające "opiekunka posiadłości". Istnieje sześć świętych patronek tego imienia — wszystkie były angielskimi mniszkami z okresu średniowiecza. |
|
Eugeniusz – imię męskie pochodzenia greckiego. Oznacza "zacny lub szlachetnie urodzony". |
|
Jodok – imię męskie pochodzenia celtyckiego, oznaczające "wojownik". Imię znane w Polsce od średniowiecza. |
|
Łucja, Lucja – żeński odpowiednik imienia Łucjusz lub Lucjusz. Oznacza dziewczynkę narodzoną o wschodzie słońca. |
|
Otylia - żeński odpowiednik germańskiego imienia Otto oznaczający "bogatą wojowniczkę" lub "obrończynię bogactwa". Nosiła je żyjąca w VIII wieku mniszka - św. Otylia, patronka Alzacji. Alternatywna formy imienia to Odylia. |
|
Róża – imię żeńskie pochodzenia łacińskiego, od łac. rosa, co oznacza "róża". W Polsce notowana od 1410 roku. |
|
Włodzisława — imię żeńskie; żeński odpowiednik staropolskiego imienia męskiego, złożonego z członów Włodzi- ("władać, panować") i -sław, z którego w późniejszym czasie pod wpływem języka czeskiego powstała obecnie bardziej znana forma, Władysław (i jego żeński odpowiednik, Władysława). |