Imieniny obchodzą: Domicela, Domicjan, Domicjana, Dominik, Flawia, German, Jan, Jazon, Joanna, Nawoja, Pankracy, Wszemił
Imiona |
Daty imienin i patroni |
Znaczenie imion |
|
Domicela — imię żeńskie pochodzenia łacińskiego (łac. Domitilla), utworzone od nazwy rodowej Domicjuszów. Pierwotnie oznaczało "pogromczyni, poskromicielka". |
|
Inne formy i zdrobnienia: Googlik, Googluś, Googielek
|
|
Domicjan — imię męskie pochodzenia łacińskiego, oznaczające "należący do Domicjusza, adoptowany przez Domicjusza, wyzwoleniec Domicjusza". Podstawę zaś nazwy rodowej Domicjusz stanowi wyraz pospolity, który oznacza "oswojenie, poskromienie"). Istnieje około dziesięciu świętych katolickich o tym imieniu, m.in. św. Domicjan, biskup Tongeren-Maastricht (VI wiek). |
|
Domicjana — imię żeńskie pochodzenia łacińskiego, oznaczające "należąca do Domicjusza, adoptowana przez Domicjusza". Podstawę zaś nazwy rodowej Domicjusz stanowi wyraz pospolity, który oznacza "oswojenie, poskromienie"). Istnieje około dziesięciu świętych katolickich — patronów tego imienia, m.in. św. Domicjan, biskup Tongeren-Maastricht (VI wiek). |
|
Dominik – imię męskie pochodzenia łacińskiego. Wywodzi się od słowa dominicus oznaczającego "Pański", "należący do Boga". |
|
Flawia - żeński odpowiednik imienia Flawiusz. Istnieje kilka świętych patronek tego imienia. |
|
German — imię męskie pochodzenia łacińskiego. Wywodzi się od nazwy Germanus pochodzącej od nazwy etnicznej Germania; istnieje także słowo łacińskie germanus — "rodzony, spokrewniony z kimś". Odpowiednik żeński to Germana. W Polsce imię odnotowano już w średniowieczu. Istnieje około trzydziestu świętych patronów tego imienia. Ze względu na podobne brzmienie imię mylone jest niekiedy z imieniem Herman. |
|
Inne formy i zdrobnienia: Janek, Janosik, Jasiek, Jasio, Jaś, Jaśko, Han, Hanek, Haniek, Hanisz, Hanus, Iwan, Iwasz, Jach, Janczy, Janek, Janiec, Janicek, Janik, Janisław, Jano, Janko, Jaszko, Janusz, Jasz |
Jan (gr. Ἰωάννης od hebr. rdzenia יחב – łaska) – imię męskie pochodzenia biblijnego. Po hebrajsku יוחנן (Jochanan) oznacza "Bóg (Jahwe) jest łaskaw". Imię to nosił jeden z apostołów. Zostało przejęte najpierw do greki, a potem do łaciny. Rozpowszechniło się we wszystkich krajach chrześcijańskich. W polskich dokumentach zapisywano najpierw to imię w postaci Ioannes, Iohannes (1012-18), później także Jan (1161), Jon (1302), Johan (1320), Jen (1366), Johans (1385) oraz Joan (forma kresowa, 1432). Największą popularność zyskała forma Jan, od czasów średniowiecza będąca jednym z najczęściej nadawanych imion. W 2004 r. imię Jan nosiło 689 212 osób w Polsce (1. miejsce wśród imion męskich pod względem popularności; jedynie dwa imiona żeńskie - Anna i Maria - były liczniej nadawane). |
|
Jazon – imię męskie pochodzenia greckiego. Jest imieniem mitologicznego przywódcy argonautów. Wywodzi się od słowa iasthai oznaczającego "uzdrawiać". Patronem tego imienia jest bł. Jazon (I wiek). |
|
Inne formy i zdrobnienia: Asia, Aśka, Jasia, Joasia, Joaśka |
Joanna – imię żeńskie, odpowiednik imienia Jan pochodzącego z języka hebrajskiego: Jo-hanan - "Jahwe jest łaskawy". |
|
Nawoja — staropolskie imię żeńskie, żeński odpowiednik imienia Nawoj. "Na" posiada liczne znaczenia, m.in. nazywające kogoś, ze względu na kogo dzieje się jakaś akcja. |
|
Pankracy — imię męskie pochodzenia greckiego. Oznacza "wszechmocny", a powstało przez złożenie greckiego słowa παν (pan) — "wszystko, wszech-" i κρατος (kratos) "moc, siła". W chrześcijaństwie prawosławnym imię to używane jest jako przydomek Chrystusa; posiada ono również swojego świętego patrona. |
|
Wszemił, Świemił - staropolskie imię męskie, złożone z członu Wsze- ("wszystek, każdy, zawsze") w różnych wersjach nagłosowych, oraz członu -mił ("miły"). Znaczenie imienia: "wszystkim miły", "lubiany przez wszystkich". |