Imieniny obchodzą: Adalbert, Benedykt, Filip, Franciszek, Iga, Ignacy, Lutogniew, Mamert, Mamerta, Metody, Mirela, Stella, Zuzanna
Imiona |
Daty imienin i patroni |
Znaczenie imion |
|
Adalbert – imię męskie pochodzenia germańskiego. Wywodzi się od słów oznaczających adal (ród szlachecki) i beraht (jasny, błyszczący), oznaczało "pochodzącego ze szlachetnego rodu". Występuje w wielu odmianach, np.: Albert, Olbracht. Jego żeńskim odpowiednikiem jest Adalberta. |
|
Inne formy i zdrobnienia: Googlik, Googluś, Googielek
|
| Benedykt - imię męskie pochodzenia łacińskiego. Wywodzi się od słowa benedictus, oznaczającego "tego, o którym się dobrze mówi"; "tego, któremu się dobrze życzy". Używane od czasów Benedykta z Nursji, założyciela opactwa benedyktyńskiego na Monte Cassino. |
|
Inne formy i zdrobnienia: Filek, Filipek |
Filip – imię męskie pochodzenia greckiego oznaczające: lubiący konie lub przyjaciel koni (φίλος, philos = "miłujący" + ἱππος, hippos = koń). Nosił je Filip II Macedoński, ojciec Aleksandra Wielkiego. Żeńskie odpowiedniki tego imienia to Filipina, Filipa. Nazwiska pochodzące od Filipa: Filipowicz. |
|
Inne formy i zdrobnienia: Franek, Franuś |
Franciszek - imię męskie wywodzące się z języka germańskiego oznaczającego człowieka wolno urodzonego. Stało się popularne dzięki św. Franciszkowi z Asyżu, on też jako pierwszy nosił to imię. |
|
Iga – imię żeńskie; zdrobnienie od imienia Jadwiga obecnie funkcjonujące również jako samodzielne imię. Iga może także stanowić zdrobnienie imienia Ignacja. |
|
Ignacy — imię męskie o niepewnej do końca etymologii. Według najbardziej rozpowszechnionej teorii wywodzi się je od łacińskiego wyrazu ignis, oznaczającego "ogień". Zachodzi jednak również podobieństwo między tym imieniem, a nazwą łacińskiego rodu Egnacjuszów (Egnatii). Istnieją też hipotezy o etruskim pochodzeniu Ignacego. |
|
Lutogniew – staropolskie imię męskie, złożone z członów Luto- ("srogi, okrutny, dziki", por. luty) i -gniew. Znaczenie imienia: "srogi w gniewie". |
|
Mamert — imię męskie pochodzenia italskiego. Wywodzi się od oskijskiego lub sabińskiego wariantu imienia boga Marsa — Mamers, który w przypadkach zależnych (np. Mamertis) miał temat Mamert. |
|
Mamerta — imię żeńskie pochodzenia italskiego, żeński odpowiednik imienia Mamert, wywodzącego się od oskijskiego lub sabińskiego wariantu imienia boga Marsa — Mamers, który w przypadkach zależnych (np. Mamertis) miał temat Mamert. |
|
Metody - imię męskie pochodzenia greckiego. Wywodzi się od słowa methodos - "kroczący właściwą drogą". |
|
Mirela, Mirella – imię żeńskie, pochodzące z języka prowansalskiego, od imienia Mirèio. Zostało ono użyte po raz pierwszy raz użyte w jednym z poematów przez poetę Frédérica Mistrala, który wywiódł Mirèio prawdopodobnie od słowa mirar, w dialekcie prowansalskim oznaczającego "podziwiana". Mirela może także stanowić skrócenie włoskiego imienia Mirabella. |
|
Stella — imię żeńskie pochodzenia łacińskiego. Wywodzi się od słowa oznaczającego "gwiazda". Patronką tego imienia jest św. Stella, żyjąca w Galii w III wieku. Stella występuje w Fantazym Juliusza Słowackiego, a jako imię chrzestne była notowana w Polsce co najmniej od 1820 roku. |
| Zuzanna — imię żeńskie pochodzenia biblijnego. Wywodzi się od hebrajskiego imienia שׁוֹשַׁנָּה — szoszana, zapożyczonego przez język grecki, a pochodzącego od hebr. słowa שׁוֹשָׁן — szoszan, oznaczającego "lilia", co z kolei prawdopodobnie wywodziło się od egipskiego seszen, czyli "lotos". W Polsce imię to jest notowane w dokumentach od 1265 roku, w formach Zuzanna//Żużanna, a także pochodnych: Zanna//Żanna, Zanka//Zańka, Ożanka (zob. też Ożanna), Zużka, Zuchna, Oszka. |