Imiona |
Daty imienin i patroni |
Znaczenie imion |
|
Inne formy i zdrobnienia: Artek, Artko, Arturek, Artuś, Hartek, Jartek, Jartko |
|
Artur – imię męskie pochodzenia celtyckiego. Powstało ze złożenia dwóch wyrazów wywodzących się z języków celtyckich: Art – niedźwiedź , ur – młody, piękny, kwitnący. Podstawę imienia może także stanowić celtyckie słowo ard – wysoki, szlachetny. |
|
Inne formy i zdrobnienia: Googlik, Googluś, Googielek
|
|
Damazy - imię męskie pochodzenia greckiego. Wywodzi się od słowa oznaczającego "zdobywać". Damazy - gr. łagodny, oswojony, ujarzmiony. |
|
Inne formy i zdrobnienia: Danek, Daneczek, Danielek Danio, Dasz |
|
Daniel – imię męskie pochodzenia hebrajskiego. Nosił je biblijny prorok. Oznacza ono "Moim sędzią jest Bóg". Drugim znaczeniem tego imienia, gdyż jego hebrajski zapis może być różnie interpretowany, jest "Sędzia Boży" (analogicznie jak Gabriel – "Mąż Boży", ale i "Pokonany przez Boga"). |
|
Inne formy i zdrobnienia: Jula, Julcia, Julisia, Julka |
|
Julia – imię żeńskie powstałe w starożytnym Rzymie jako przydomek od nazwy rodowej Julii (pol. Juliusze); znaczące róża, piękny kwiat, kobieta z rodu Julii. Jest to żeński odpowiednik imienia Juliusz. |
| Stefan - imię męskie pochodzenia greckiego (Στέφανος, Stefanos). Wywodzi się od słowa oznaczającego "znak zwycięstwa". Starogreckie słowo Στέφανος oznacza wieniec. Pierwotnym polskim odpowiednikiem było imię Szczepan. |
|
Waldemar – imię męskie pochodzenia germańskiego. Wywodzi się od słowa oznaczajacego "ten, który jest sławny przez swoje panowanie". |
|
Wojmir - staropolskie imię męskie, złożone z członów Woj- ("wojownik") i -mir ("pokój, spokój, dobro"). Mogło ono oznaczać kogoś, kto wojując zaprowadza spokój i dobro. W niektórych przypadkach imię to mogło utożsamiać się brzmieniowo z jedną z form imienia Wolimir. |