Imieniny obchodzą: Adalryk, Daniel, Franciszek, Kalistrat, Kasjusz, Leon, Leona, Lutomir, Paulin, Paulina, Przemysław, Samuel, Tomił, Tomiła, Zbigniew
Imiona |
Daty imienin i patroni |
Znaczenie imion |
|
Inne formy i zdrobnienia: Alderyk |
|
Adalryk, Alderyk — męskie imię germańskie, notowane w Polsce w średniowieczu w formach: Elricus i spolszczonych Holdrzych, Holrzych, Obrych, Oldrzych, Oldrzyk, Olrzych, Olrzyk. Pierwszy człon imienia, Adal– w różnych odmiankach oznacza "szlachetny ród", "ród szlachecki, stan szlachecki", natomiast drugi człon, -rich, -rik to "potężny, królewski", później także "bogaty, wysoko urodzony, dostojny". Staropolskie zdrobnienia od imion z pierwszym członem Adal- to: Alesz, Alis, Alsz, Alszyk, Halsz, Oberek, Oberko, Apecko, Opac(z), Opac(z)ek, Opac(z)ko, Opecko, Owruta. |
|
Inne formy i zdrobnienia: Googlik, Googluś, Googielek
|
|
Inne formy i zdrobnienia: Danek, Daneczek, Danielek Danio, Dasz |
|
Daniel – imię męskie pochodzenia hebrajskiego. Nosił je biblijny prorok. Oznacza ono "Moim sędzią jest Bóg". Drugim znaczeniem tego imienia, gdyż jego hebrajski zapis może być różnie interpretowany, jest "Sędzia Boży" (analogicznie jak Gabriel – "Mąż Boży", ale i "Pokonany przez Boga"). |
|
Inne formy i zdrobnienia: Franek, Franuś |
Franciszek - imię męskie wywodzące się z języka germańskiego oznaczającego człowieka wolno urodzonego. Stało się popularne dzięki św. Franciszkowi z Asyżu, on też jako pierwszy nosił to imię. |
|
Kalistrat – imię męskie pochodzenia greckiego. Wywodzi się ze złożenia słów kalios i stratos oznaczających kolejno "piękno" i "armia". Imię to nosiło kilku świętych katolickich. |
|
Kasjusz — imię męskie pochodzące od łacińskiej nazwy rodu; ta z kolei być może stanowiła pierwotnie skrót z imienia złożonego takiego, jak Cassignatus, Cassimara czy Cassisuratus. Inną hipotezą jest pochodzenie tej nazwy rodowej od łacińskiego cassus — "pozbawiony czegoś, ogołocony z czegoś" lub też od etruskiego słowa, oznaczającego "biedny". Imię to nosiło sześciu świętych. |
| Leon — imię męskie pochodzenia grecko-łacińskiego. Imię to w starożytnej Grecji funkcjonowało jako zdrobnienie imion dwuczłonowych, zaczynających się lub kończących (jak Pantaleon) członem λεων (leon), który pochodzi albo od słowa oznaczającego po grecku "lud", albo "lew". Już od czasów starożytnych jednak powszechnie uważano to imię za oznaczające "lew". Imię to pojawiło się także u Rzymian, bądź jako zapożyczenie z Grecji, bądź niezależnie. |
| Leona — imię żeńskie; żeński odpowiednik imienia Leon, które w starożytnej Grecji funkcjonowało jako zdrobnienie imion dwuczłonowych, zaczynających się lub kończących (jak Pantaleon) członem λεων (leon), pochodzącym albo od słowa oznaczającego po grecku "lud", albo "lew". Już od czasów starożytnych jednak powszechnie uważano to imię za oznaczające "lew". Imię to pojawiło się także u Rzymian, bądź jako zapożyczenie z Grecji, bądź niezależnie. |
|
Lutomir, Lutomiar, Lutmiar – staropolskie imię męskie, złożone z członów Luto- ("srogi, okrutny, dziki", por. luty) i -mir ("pokój, spokój, dobro"). |
|
Paulin - imię męskie pochodzenia łacińskiego, utworzone od imienia Paulus (Paweł) i oznaczające "należący do Paulusa, pochodzący od Paulusa". Imię to jest znane w Polsce od 1230 roku. Wśród świętych o tym imieniu - m.in. św. Paulin z Noli, biskup. |
|
Inne formy i zdrobnienia: Paulincia, Paulinka, Paula, Paulka |
|
Paulina – żeński odpowiednik imienia Paulin. Oznacza "należąca do Pawła", lub "pochodząca od Pawła". Pochodzi od imienia Paula, które może być dla niego również zdrobnieniem. |
|
Przemysław – imię męskie, które powstało poprzez "poprawienie" staropolskiego imienia Przemysł, kiedy świadomość jego pochodzenia zatarła się i błędnie zostało ono uznane za imię kończące się członem -sław (zamiast -mysł). Ma swój odpowiednik żeński – Przemysława. |
|
Inne formy i zdrobnienia: Sach, Sachan, Sachaniec, Sachno, Sachoń, Sasz, Samek, Samko, Samo, Samota |
|
Samuel — imię męskie pochodzenia biblijnego, które wywodzi się od hebrajskiego Šemū'el, oznaczającego "jego imieniem jest Pan". W Polsce imię to jest poświadczone od 1401 roku, a w XVII wieku należało do najpopularniejszych imion szlacheckich. Nosił je ostatni z sędziów izraelskich oraz pięciu innych świętych katolickich. |
|
Tomił – imię męskie, nienotowane w źródłach staropolskich, złożone z członów To- i -mił. Żeński odpowiednik: Tomiła. |
|
Tomiła – staropolskie imię żeńskie, złożone z członów To- i -miła. Męski odpowiednik: Tomił. |
|
Inne formy i zdrobnienia: Zbig, Zbych, Zbycho, Zbychu, Zbynek, Zbynio, Zbysio, Zbysiu, Zbyszek, Zbyszko, Zbygniew |
|
Zbigniew – imię męskie pochodzenia słowiańskiego. Złożone jest z dwóch członów: Zby- ("zbyć, zbyć się, pozbyć się") i -gniew ("gniew"). Mogło oznaczać "tego, który się zbył (pozbył) gniewu". Właściwie powinno ono brzmieć Zbygniew, a Zbigniew to wynik zniekształcenia, które nastąpiło przy odczycie imion słowiańskich przez pierwszych badaczy. Do końca XV wieku imię Zbygniew zanotowano u około 1000 osób. |