Antoni – imię męskie pochodzenia łacińskiego. Pochodzi od Antonius (Antoninowie), znaczącego rodu w starożytnym Rzymie.

Bartłomiej – imię męskie pochodzenia grecko-aramejskiego. Pochodzi od słów: Bar, co oznacza z aramejskiego syn i תַלְמַי (Talmai) - co jest imieniem męskim oznaczającym oracz lub (w zależności od interpretacji słowa jako wyrazu aramejskiego lub greckiego) "Ptolemeusz" ("Tolemaios = Tolmaj" czyli wojownik). Bartłomiej oznacza zatem syn Tolmaja czyli syn oracza lub syn wojownika. Jedno ze zdrobnień tego imienia - Bartosz - funkcjonuje obecnie jako osobne imię.

Bazylisa – greckie imię żeńskie pochodzące od wyrazu pospolitego basilissa - "żona basileusa, królowa, cesarzowa".

Bronisław, Bronsław, Barnisław, (zniem.) Brunisław, Brosław – staropolskie imię męskie, złożone z członów Broni- ("bronić, strzec") i -sław ("sława"). Być może znaczyło "ten, kto broni sławy". Skróconą formą tego imienia był Brosław.

Erazma — imię żeńskie, żeński odpowiednik imienia Erazm, wywodzącego się od greckiego Erasmōs, co oznacza "godny miłości, miły". Patronką tego imienia w Kościele katolickim jest św. Erazma, wspominana razem ze św. Dorotą, Eufemią i Teklą.

Eufemia – imię żeńskie pochodzenia greckiego. Złożone jest z elementów eu- – dobry i -phemia – wróżba i oznacza "dobrze wróżący", "pomyślnie wróżący", "przychylny". W Polsce imię to zanotowano już w XIII wieku. Nosiły je m.in. księżniczki piastowskie. Często imię to zdrabniano jako Ofka.

Grzegorz – imię męskie pochodzące poprzez łacińską formę Gregorius od greckiego Gregorios, wywodzącego się ze słowa γρηγoρεω (Gregorus) – "być czujnym". W formie łacińskiej użyte pierwszy raz przez papieża Grzegorza I, doktora kościoła.

Izabela - hiszpańska wersja imienia Isabel - (Jezabel) pochodzi od hebrajskiego אלשבת eliszebeth od którego pochodzi także Elżbieta. W Polsce imię to pojawiło się razem z wpływami francuskimi. Stało się tak modne, że Elżbiety nazywano Izabelami, np. Izabela Czartoryska w rzeczywistości nosiła imię Elżbieta. Bywa zapisywane również jako Izabella. Zdrobnienia tego imienia to Iza (z rzadka nadawane także w tej formie) i Bella.

Jan (gr. Ἰωάννης od hebr. rdzenia יחב – łaska) – imię męskie pochodzenia biblijnego. Po hebrajsku יוחנן (Jochanan) oznacza "Bóg (Jahwe) jest łaskaw". Imię to nosił jeden z apostołów. Zostało przejęte najpierw do greki, a potem do łaciny. Rozpowszechniło się we wszystkich krajach chrześcijańskich. W polskich dokumentach zapisywano najpierw to imię w postaci Ioannes, Iohannes (1012-18), później także Jan (1161), Jon (1302), Johan (1320), Jen (1366), Johans (1385) oraz Joan (forma kresowa, 1432). Największą popularność zyskała forma Jan, od czasów średniowiecza będąca jednym z najczęściej nadawanych imion. W 2004 r. imię Jan nosiło 689 212 osób w Polsce (1. miejsce wśród imion męskich pod względem popularności; jedynie dwa imiona żeńskie - Anna i Maria - były liczniej nadawane).

Joachim – imię męskie pochodzenia biblijnego. Wywodzi się od słowa oznaczającego "Bóg pocieszy, pokrzepi". Poświadczone w Polsce od XIV wieku w formach Jachym, Jochym, Joachym, Achym.

Manswet – imię męskie pochodzenia łacińskiego. Nosił je biskup Afryki z czasów najazdu Wandalów na Rzym.

Mojmir – starosłowiańskie imię męskie, złożone z członów Moj- ("mój") i -mir ("pokój, spokój, dobro"). Prawdopodobnie oznaczało "moje dobro", "mój skarb".

Natalis (łac. [dies] natalis [Domini] - w dniu urodzin Pana, tj. Jezusa Chrystusa) – imię męskie pochodzenia łacińskiego, nadawane początkowo osobom urodzonym w dniach chrześcijańskich świąt Bożego Narodzenia. Wśród patronów tego imienia - św. Natalis, biskup Mediolanu.

Szymon (hebr. שמעון Szim'eon – "Bóg wysłuchał") – imię męskie pochodzenia biblijnego. Początkowo stosowana w polskich przekładach Biblii forma tego imienia to rzadziej dziś używany, bardziej rozpowszechniony na Wschodzie Symeon.

Szymona - (hebr. שמעון Szim'eon - "Bóg wysłuchał") imię żeńskie, żeński odpowiednik imienia Szymon, pochodzenia biblijnego. Innym, bardziej rozpowszechnionym w Polsce żeńskim odpowiednikiem imienia Szymon jest Ksymena, zapośredniczona przez język hiszpański.

Wincenty (łac. vincens - zwyciężający) – imię męskie pochodzenia łacińskiego.

Zenon – imię męskie pochodzenia greckiego. Powstało jako forma skrócona greckich imion złożonych typu Zenodoros, Zenodotos, oznaczających "dar Zeusa".